Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Engel
Mijn transitie bij de VUmc
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Er komt een ogenblik in het leven, dat de pijn, om altijd een knop te blijven, groter is, dan de angst een bloem te worden. Een gelukkige oma



Mijn Profiel

Engel57
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Mijn bezoeken aan de VUmc
17 september 2019 15:46

02 januari 2013: Mijn aanmeldi...
21 januari 2017 16:43

Oktober 2016
23 oktober 2016 12:18

September 2016
02 oktober 2016 15:47

September 2016
04 september 2016 11:05




Fotoboeken


Intervieuw in Glamour juli 2013 (4)
_
Geboren in het verkeerde lichaam (5)
_

Intervieuw in Kek Mamma (4)
_
Moet of Moed (8)
_






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Engel
05 juni 2014 11:31
_
Terug van een heerlijke vakantie in Griekenland Toegevoegd op 05 jun 2014 om 11:30 _ _ Gisteren zijn we terug gekomen van een heerlijke vakantie uit Griekenland. ( iets teveel calorieën mee terug genomen) Dus vanaf nu ga ik weer schrijven in mijn blog. _




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door S.postma om 09:25
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door showtime om 09:25
_
Nieuwe Fotowedstrijd foto toegevoegd

Door Janny321 om 09:24
_
Janny321 Online

Door sammie49 om 09:23
_
Sammie49 Online

Door showtime om 09:22
_
Nieuwe Fotowedstrijd foto toegevoegd

Door showtime om 09:22
_
Showtime Online

Door Billy om 09:18
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door Billy om 09:18
_
Billy Online





_

Andere artikelen



01-30 november 2013: Dieptepunt bereikt, vrouwenkleren stonden buiten bij de voordeur.



03 november 2013. Egoïstisch of kinderachtig?
11 november 2013: Betrekkelijke rust
20 november 2013. Zak met vrouwenkleren buiten bij de voordeur
22 november 2013: De kogel is door de kerk
25 november 2013: Eerste gesprek bij Tranvisiezorg Amsterdam




Zondag 3 november 2013. Egoïstisch of kinderachtig?
Ergens vorige week kreeg ik terecht op mijn donder van een kennis in Dordrecht. Het ging erom dat na de amputatie van zijn been wij heel snel langs zouden
komen. Maar de afgelopen weken was ik erg veel met mezelf bezig en was de sfeer niet bepaald goed en stond ons hoofd er niet naar om aan andere dingen te denken. Dus vorige week hem opgebeld een uur aan de telefoon gezeten en hem verteld dat het zeker niet aan hem lag maar aan mij. Verteld van onze ruzies en waar ik op dit moment allemaal mee bezig was, dat ik begonnen was bij de VUmc met gesprekken en dat ik maart volgende jaar meer hoor. Keer op keer begreep ik aan zijn reacties dat hij met niet echt begreep. In opmerkingen van: Je hoeft toch niet zo snel te gaan, je zet je huwelijk toch niet op het spel dat wil je toch niet, ook had ik in zijn ogen wel een keus. Hij ziet een geen keus in wat hij meegemaakt heeft, in het ziekenhuis komen en kiezen been amputeren of doodgaan. Dat vond hij als geen keuze, niet dat van probleem van mij. Ik heb het maar zo gelaten. We hadden afgesproken om er afgelopen zaterdag als we langs komen er verder over te hebben. Zaterdag zijn we dus naar Dordrecht gegaan, de 2 vrouwen met de bus naar de stad en ik met hem en rolstoel in de auto. Leuk gewinkeld, irritant zag als je een rolstoel door de winkel moet duwen, de mensen letten gewoon helemaal niet op gaan gewoon niet opzij. Mijn vrouw van alles gekocht en samen uitgezocht dat kunnen we wel goed en ik heb een mooie zwarte sweater( dezelfde als mijn vrouw maar dan 2 maten groter) en een shirt gekocht. Dus dat vond ik wel lief van mijn vrouw. Even later stond ik naar een mooie jas te kijken, vroeg ze waarom zit je daar nu naar te kijken. Zei heb nog een nieuwe(dames) jas nodig, ja maar deze gaat helemaal niet door daar komt niets van in. Daarna ben ik even met hem apart naar een andere winkel gegaan. Denk een keer of 5 er geprobeerd over te hebben, dat lukte steeds slechts met 1 zin, dan kwam hij met zijn been verhaal dus op een gegeven moment ben ik er maar niet meer over begonnen want ik had duidelijk de indruk dat hij er niet over wilde praten. Jammer want hij had het min op meer beloofd door de telefoon, ik voelde met best lullig omdat ik zelf eigenlijk ook wel normaal vond dat hij helemaal vol was van wat hij meegemaakt had. Dus begon ik mij egoïstisch te voelen. Tijdens het avondeten hoopte ik dat we het er met zijn vieren misschien het er over zouden hebben, zijn vrouw kan n.l. heel gerichte vragen stellen, en hoopte dus dat er op de een of andere manier er over gepraat zou worden. Maar helaas, het eten was erg lekker maar geen woord werd er over gerept. Na het eten zat iedereen maar te praten en ik werd steeds stiller, ik dacht jullie praten maar over van alles en nog wat, waarom wordt mijn gedoe helemaal verzwegen? terwijl in eerste instantie een half jaar geleden ze heel belangstellend waren en van alles vroegen maar nu is de belangstelling weg. Misschien wel erg kinderachtig van mij? In het donker en regen naar huis gereden en de hele tijd had ik de gedachte in mijn hoofd......tja er is gezegd dat het dat het een lange en moeilijke weg zou worden.... In het begin leek het allemaal redelijk soepel te gaan maar nadat er een datum voor start gesprekken was werd alles toch anders... De afgelopen week hebben we zowaar geen ruzie gemaakt. Is niet zo erg verwonderlijk omdat we het gewoon niet over mijn GD hebben gehad. Dus het is heel erg raar een dodelijke schijnbare rust, en dan lijkt alles zo verschrikkelijk gewoon weer, bij tijd en wijle zelfs ... gezellig.

11 november 2013: Betrekkelijke rust
Weer een week van betrekkelijke rust, geen ruzie, wordt niet over mijn GD gepraat dan is het ook niet zo moeilijk hoor om geen ruzie te krijgen. Alleen heb
ik wel het gevoel in een trein te zitten die straks tegen een betonnen muur aan knalt. Gelukkig ga ik volgende week dinsdag voor mijn tweede gesprek naar de VUmc.

20 november 2013. Zak met vrouwenkleren stond buiten bij de voordeur
Na een betrekkelijk schijnrust tussen mijn 1e en 2e VUmc gesprek is nu geloof ik de bom wel echt gebarsten. Ik moet vanaf nu normaal doen anders..

Gisteren voor het tweede diagnotische gesprek naar de VUmc geweest.
Het gesprek dat van 15.00-16.00 uur duurde is zeer goed verlopen.
Na mijn gesprek heb ik nog 2 uren een fijn gesprek gehad met 2 lieve mensen. Hier heb ik ook erg veel aan gehad. Beetje de tijd vergeten want we gingen pas om 18.15 naar huis...
Mijn vrouw was op de hoogte dat ik na mijn gesprek na met iemand wilden praten. Ik had gisteren al extra eten klaargemaakt en ze hoefde dit alleen in de magnetron op te warmen. Des al niet te min stuurde ze mij een app waar ik niet op reageerde omdat ik tijdens mijn gesprek mijn telefoon stil had gezet en daarna dus vergeten ben om het geluid meer aan te zetten.
Op weg naar huis, in de trein en bus,vele scheld app ontvangen en ze was er helemaal klaar mee met mijn GD.
Om een lang verhaal kort te maken toen ik om 20.00 uur thuis kwam lag er een plastic zak met mijn vrouwenkeren buiten bij de voordeur.En ik kon er niet in. Na enige praten is het wel geluk om binnen te komen,en ik ben zo rustig mogelijk gebleven al hoewel dat moeilijk was en niet helemaal lukte. Het maakt voor haar niet meer uit of ik rood of groen krijg, want ze is er helemaal klaar mee. Waarop ik eerlijk zei als ik groen licht krijg dan ga ik zeker geen nee zeggen tegen hormonen.
Vrijdag gaat ze de scheiding aanvragen, waarvan ik uiteraard met mijn egoitische gedoe de schuld van kreeg. Al haar kennissen denken er net zo over en vinden ook dat ik verkeerd bezig ben. Helaas zullen we niet als goede vrienden uitelkaar kunnen gaan want ze is van mening dat ze meer recht heeft dan 50% omdat ik alles voor haar verziekt heb. Dus dat wordt volgens haar een vechtscheiding zonder kinderen.
Het ergste nog vind ik dat ze mij, net als vorige maand, weer een gedrogd en een gestoorde genoemd heeft iets wat ze vorige maand beloofd had niet meer te doen maar ze heeft geen respect meer voor me volgens haar eigen woorden.
Na een slechte nacht zijn we vanochtend samen zwijgend naar het werk gereden. Weet niet echt hoe het verder nu verder gaat.
Zo dat was voor nu even ondanks alles ben ik toch van plan met alles door te gaan, ook al zou ik volgens haar kunnen stoppen....omdat ik een keuze heb.. maar ja daar denk ik anders over.
Volgende week ga ik naar Transvisie en hoop dat ik daar wat hulp en steun uit kan halen.

22 november 2013: De kogel is door de kerk
Vandaag had ik eigenlijk vrij maar ben gaan werken omdat dat beter was dan thuis zitten. Toen ik thuis kwam konden we heel rustig praten en de beslissing is genomen "we gaan scheiden". We gaan volgende week samen naar 1 advocaat en daarna moeten we kijken of het mogelijk is dat ik haar kan uitkopen en allerlei dingen regelen. Tot zover het kille gedeelte. Ik schrijf dit nu met af en toe tranen in mijn ogen(ze trouwens ook hoor), ik wist dat het zwaar zou zijn maar dit viel me toch zwaarder dan ik dacht. Als het echt zover is is bijna 33 jaar huwelijk toch wel lang.

Op zo'n moment vervloek ik dat ik met GD geboren ben en dat dit allemaal door mij komt. Ik wil dit niet maar ik kan niet anders het is gewoon sterker dan ik zelf ik kan en wil me er niet tegen verzetten ook al moet er een hoge prijs betaald worden. Nu moet ik wel groen licht krijgen straks want als dat niet gebeurd dan is het gewoon afgelopen met mij.

Het is gewoon k.. maar toch moet en ga ik door.....

25 november 2013: Eerste gesprek bij Tranvisiezorg Amsterdam
Vandaag had ik mijn eerste gesprek bij Transvisie in Amsterdam. Het was een echt fijn gesprek, nu achteraf had ik dit veel eerder moeten doen. Na donderdag hoor ik meer. Maar ik voel me na dit gesprek nu echt ontspannen sinds lange tijd. Ook gaat Laura samen met mij proberen toch op de een of ander manier er voor te zorgen dat mijn vrouw toch ook gaat deelnemen aan het gesprek aan al was het maar om goed uit elkaar te gaan.

Vrijdag gaan we naar een financieel specialist om te kijken of ik mijn vrouw kan uitkopen...

Oh ja een Ierse vriendschapsteken, een hart met twee handjes er om heen in goud aan een hangertje, heeft ze een paar dagen geleden afgedaan en op mijn kastje neergelegd ik had het in eerste instantie niet eens gezien.

Nu een cd met Ierse liedjes opgezet en zit nu luidkeels mee te zingen.



Artikel links


Geplaatst op 18 mei 2014 16:01 en 692 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_

Er zijn nog geen reacties gegeven.