Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Engel
Mijn transitie bij de VUmc
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Er komt een ogenblik in het leven, dat de pijn, om altijd een knop te blijven, groter is, dan de angst een bloem te worden. Een gelukkige oma



Mijn Profiel

Engel57
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Mijn bezoeken aan de VUmc
17 september 2019 15:46

02 januari 2013: Mijn aanmeldi...
21 januari 2017 16:43

Oktober 2016
23 oktober 2016 12:18

September 2016
02 oktober 2016 15:47

September 2016
04 september 2016 11:05




Fotoboeken


Intervieuw in Kek Mamma (4)
_
Intervieuw in Glamour juli 2013 (4)
_

Moet of Moed (8)
_
Geboren in het verkeerde lichaam (5)
_






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Engel
05 juni 2014 11:31
_
Terug van een heerlijke vakantie in Griekenland Toegevoegd op 05 jun 2014 om 11:30 _ _ Gisteren zijn we terug gekomen van een heerlijke vakantie uit Griekenland. ( iets teveel calorieën mee terug genomen) Dus vanaf nu ga ik weer schrijven in mijn blog. _




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door S.postma om 09:25
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door showtime om 09:25
_
Nieuwe Fotowedstrijd foto toegevoegd

Door Janny321 om 09:24
_
Janny321 Online

Door sammie49 om 09:23
_
Sammie49 Online

Door showtime om 09:22
_
Nieuwe Fotowedstrijd foto toegevoegd

Door showtime om 09:22
_
Showtime Online

Door Billy om 09:18
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door Billy om 09:18
_
Billy Online





_

Andere artikelen



01-31 oktober 2013: Super blij, maar relatieproblemen worden groter en groter



07 oktober 2013: Blij, blij, blij
15 oktober 2013: Het gaat moeizaam
16 oktober 2013: Het gaat nog moeizamer
18 oktober 2013: Een gesprek met ons tweeen bij mijn psychiater
19 oktober 2013 problemen worden groter en groter
22 oktober 2013 Mijn eerste diagnostische gesprek bij de VUmc
24 oktober 2013: Reactie van een kind
26 oktober 2013: De laaste dagen in betrekkende rust verlopen





07 oktober 2013: Blij, blij, blij
Omdat ik in de vakantie 2x anoniem gebeld was, en ik door mijn Hollandse krenterigheid geen anonieme nummers in het buitenland durf op te nemen en ook geen vm aan had staan(nu wel natuurlijk), heb ik vandaag naar de VUmc gebeld. Inderdaad hadden ze naar me gebeld. De wachtlijst is daarmee zeker onder de 10 maanden gekomen. Ik heb me 3 januari j.l. aangemeld en heb mijn eerste gesprek op a.s. 22 oktober met Mw. I.B.Het had zelfs 2 weken eerder gekund ware het niet dat ik op vakantie was. Mijn dag kan niet meer stuk.

15 oktober 2013: Het gaat moeizaam
Na een nacht niet slapen ben ik moe verdrietig en eenzaam. Gisteren avond is denk ik de bom gebarsten. Ineens een half uur voor het slapen gaan vroeg mijn vrouw ben jij je van plan te laten opereren? Ik zei dat zou ik wel graag willen dat is dus anders Dan wat ik in december 2012 dacht en gezegd had. Waarop ze zei: als je je M in je paspoort naar een V laat wijzigen en je laat ombouwen kun je op donderen. Ik heb haar vanmorgen niet gezien en voel me nu zwaar k..... Moet ik nu al de beslissing nemen ? Mijn gesprekken beginnen volgende week pas.

16 okt 2013: Het gaat nog moeizamer
Hoe is het nu? Moeilijk. Ik ben murf. Gisteren de dag na de ruzie de gehele dat in het kader van de mobilitiet met een aantal mensen door KNMI gebouw
gelopen, alleral uitleg gegeven, een ballon op gelaten. Aan het eind van de dag was ik helemaal op, gelukkig zou ik met iemand met de auto naar huis gaan. Na 3 kwartier gewacht te hebben bleek dat ik vergeten was, dus toen met de bus de duurt 1uur en en 15 min dus weer alle tijd om na te denken. Thuis gekomen ging ik koken en na het eten hebben we eerst 3 uur niets gezegd. Ondertussen zat ik maar op het andere forum te chatten. Waarop natuurlijk reactie kwam: zit je weer met die maloten te praten. Gestopt dus en toen hebben we gepraat zo rustig mogelijk. Ik zei ik wil wel weg gaan en jij mag alles hebben maar ik zal toch ergens moeten leven, eten, wonen. Waarop ze zei: ach een leven straks heb je toch niet meer, en als je geopereert bent ga ik je niet verzorgen etc etc. Al mijn collega's die goede reactie hebben zo'n 25 waren in haar ogen helemaal maf. Maar goed om een lang verhaal kort te maken. Huilende zei ze: Ik wil helemaal niet alleen achterblijven want dan gaat ze zich zelf iets aandoen. Hier ben ik dus bang voor want haar moeder heeft het ook gedaan en is deze opmerking dus zeker geen loze. Ik hou helemaal geen rekening met een ander, ik ben egoitisch, heb haar leven verwoest en ga dat van mijn dochter ook verwoesten. Mijn dochter heeft het er n.l. ook heel erg moeilijk mee. Ik weet dat mijn gedoe voor de omgeving erg moeilijk en zwaar is, maar ergens heb ik gelezen, dat de moeilijkheden voor de omgeving niet in verhoudig staan tot de hoeilijkheden die de persoon zelf ondervind. Ook lees ik overal en ik snap dit wel, je moet haar tijd geven...hoeveel tijd. Moet ik nu alleen maar mijn omgeving gaan steunen, en omdat zei het zo moeilijk het er mee hebben er mee stoppen. Ik weet niet of ik dit zou kunnen, ik wil het in ieder geval niet. O ja mijn vrouw wil helemaal niets lezen(staat klaar op bureaublad), praten of iets dergelijks.Ik ga nu helemaal niets beslissen. Ik ga mijn 6 gesprekken helemaal afmaken en mocht ik dan hopelijk groen licht krijgen, dan de zaak evt. op hold zetten. Ik heb haar vanochtend een brief geschreven waarmee ik haar tegemoet wil komen maar ik weet niet of dit een goede brief is ik heb toe nu toe nog geen sms of zo ontvangen. Ik weet niet of het een goede brief is, misschien ben ik wel heel oneerlijk en ben ik tijd aan het kopen ik weet het niet helemaal meer. Ik wil mijn vrouw ook helemaal niet in een kwaad daglicht stellen.
Ook ben ik heel erg bang om alleen over te blijven. Als ik dan alles kwijt ben, ben ik dan echt zoveel gelukkiger geworden, ik betwijfel het.
Ga zo weer naar huis met lood in mijn schoenen.


18 oktober 2013: gesprek met ons tweeen bij mijn psychiater
Na een heftige start van de eerste drie dagen van de week hadden mijn vrouw en ik vanmiddag een gesprek bij de mijn psychiater. Ik had haar de brieven die wij elkaar geschreven hadden al toegestuurd, ze had alleen de eerste gelezen, die op het forum staat en waarvan veel reacties waren dat ik toch teveel eisen stelden terwijl ik zelf dacht een hele goede brief geschreven te hebben waarin ik veel concessies deed. Ze vond het beter als wij gewoon allebei ons verhaal vertelde. Na een half uur kwam er toch enige rust. Mijn vrouw haar grens is nog geen millimeter opgeschoven en dat gaat ze ook niet doen. Maar men zegt dat ik een keuze heb als ik te horen krijg als ik groen licht krijg. Ja tegen hormonen betekent einde huwelijk tja wat een keuze is dat nu. Halverwege het gesprek kreeg ik het erg moeilijk en zei ik met tranen in de ogen...ik heb soms het gevoel dat ik maar met alles wil stoppen, en dat het van mij niet meer hoeft soms heel erg dichtbij komt..... Ik weet gewoon wat ik wil. De suggesties van forumleden om samen bijv naar transvisie of pig te gaan omarm ik van harte, maar ik mijn eentje praten heeft geen zin en mijn vrouw wil niet. Dus eigenlijk heb ik het gevoel dat ik tijd gekocht heb, maar aan de andere kant weet ik gewoon niet hoe ik over 6 maanden denk. Maar ik blijf maar bang en moet tijdens dat ik dit schrijf vechten tegen de tranen. Weet dat we het allebij niet redden op ons eentje.
Gelukkig heb ik volgende week mijn eerste gesprek in de VUmc en de dinsdag daarop weer bij mijn psychiater.

19 oktober 2013 problemen worden groter en groter
Vandaag heb ik een mailtje naar transvisiezorg gestuurd om mij aan te melden. Eerst dacht ik dat het niet nodig was omdat ik toch al wist wat ik wilde, maar nu het dichterbij komt worden de problemen ook groter en weet ik gewoon niet zo goed meer hoe hier in de toekomst, en nu ook al, hoe er mee om te gaan. Ook heb ik mijn dochter gevraagd of ze mee zou willen, want toen ze een keer bij mijn psychiater was, zei ze dat ze wel mee zou willen een keer naar de VUmc. Nu lees ik hier en daar dat de VUmc niet zo goed is in het begeleiden van partners, dus probeer ik het ook op deze manier. Want ik wil gewoon alle hulp en informatie hebben krijgen om straks een zo goed mogelijke beslissing te nemen om een zo goed mogelijk leven te kunnen hebben het liefst ook nog met mijn vrouw en dochter. Heb ook een cc naar mezelf gestuurd, dit omdat dan ook mijn vrouw leest waar ik mee bezig ben. Ik durf het haar niet te vragen omdat ze gisteren ook weer gezegd heeft dat ze niets wil lezen en ook nergens wil gaan praten. Hooguit als, ik het nodig, vind wil ze nog wel een keer mee naar mee psychiater.

22 oktober 2013 Mijn eerste diagnostische gesprek bij de VUmc
Vandaag naar de VUmc geweest voor mijn eerste diagnostische gesprek. Natuurlijk was ik er te vroeg, gelukkig heb ik nog met iemand een kwartiertje een fijn gesprek gehad. Toen ik mijn derde kopje thee nam stond Mw I.B achter mee en kon ik eindelijk mee naar binnen. De hele terugweg dacht ik na over het gesprek welk heel ontspannen en fijn was. Op de een op andere manier had ik meer iets verwacht van zoiets als het screeningsgesprek zo van helemaal doorgezaagd over bepaalde onderwerpen maar dat was niet zo. Eigenlijk hebben we het al over van alles gehad, waarbij ik terug denkend tot de conclusie kom dat ik eigenlijk het meest aan het woord ben geweest. Meteen moesten er 6 afspraken worden gemaakt, de standaard behandeling.

24 okt 2013: Reactie van een kind
Wat heerlijk die kinderen van 4 of 5 jaar zo direct. Het is nu herfst vakantie dus een collega van mij had als opa 2 kinderen bij zich op de kamer. Sta ik in de WC mijn handen te wassen staat dat kereltje die net klaar was met plassen een heel verhaal tegen mij op te hangen. Dit is de heren wc en hiernaast de vrouwen wc(had ie n.l. net van zijn moeder gehoord) Zei ik, ja dat klopt hoor. Was het even stil, vroeg ie ineens aan me: Waarom heb jij vrouwenlaarzen aan. Oef wat moet ik nu zeggen, dus zei ik: dat vind ik mooi. Waarop hij weer begon. Dit is de heren wc en jij heb meisjes laarzen aan, waarop ik zei ik ben eigenlijk ook een meisje( ja weet ik veel wat ik tegen zo'n klein jongetje moest zeggen).........Toen zag ik hem in de gang naar zijn moeder rennen. Uren later kwam mijn collega met zijn kleinkind bij mij iets vragen , en dat jongetje maar de hele tijd naar mijn laarzen kijken, keek me aan en lachte....geweldig die reactie van kinderen.


26 oktober 2013: de laaste dagen in betrekkende rust verlopen
De afgelopen dagen zijn verlopen in betrekkende rust, alleen afgelopen donderdag een kleine ruzie. We praten gewoon over alles en nog wat behalve GD. Het enigste was ze daar nog over gezegd heeft is, je hoeft niet te denken dat ik over 1 of 2 jaar er anders over denk. Voor de rest begint het hier wel over een soort "shut down" te lijken. De busreis van de personeelsvereniging van het KNMI naar een kerstmarkt, gaat niet door omdat ze niet wil de collega's van mij die het weten haar er op aankijken. In november halen we altijd de eerste reisgidsen om dan lekker naar vakanties te zoeken en die dan in december te boeken. We gaan altijd eind mei/juni maar nu wil ze niet meer boeken omdat ze niet ongeacht wat ik beslis mee gaat en die beslissing valt voor dat we op vakantie zouden gaan.Het groene licht van de VUmc zou ergens in maart kunnen zijn en als ik dat ja zeg dan wordt er helemaal niet meer op vakantie gegaan... Dus eigenlijk is deze betrekkelijke rust een soort schijnrust. Maar ja ik weet ook niet zo goed wat ik nu nog kan zeggen. Ik heb een afspraak voor een intake bij transvisie eind november, gewoon omdat ik echt hulp nodig heb voor mijn beslissing die ik moet gaan nemen volgende jaar. Zoals ik nu denk is het straks afgelopen met ons huwelijk. Betrapt me er nu af en toe al op dat ik een beetje afscheid zit te nemen, bijv. nu de komende kerst denk ik dat zou wel eens de laatste kunnen zijn. Het gekke is dat ik overdag heel stoer ben maar in de avond als het donker is en de kachel lekker snort(lees CV) dan ben ik niet zo stoer meer.Ondanks alles denk ik toch vrij zeker te weten wat ik wil stom he.





Artikel links


Geplaatst op 18 mei 2014 15:06 en 503 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_

Er zijn nog geen reacties gegeven.